Droombaan? Een apotheker vertelt

Daniela W. is al twee jaar eigenaar van een apotheek in Bocholt. Hier legt ze uit waarom ze haar klanten als beste vrienden beschouwt en waarom zelfs een neusspray soms gedetailleerd advies nodig heeft

Toen ik de apotheek overnam, waren er natuurlijk klanten die dachten dat ik de dochter van de baas was. Het zou op de een of andere manier hebben gepast: de jonge apotheker die uiteindelijk de apotheek van haar ouders zal overnemen. Ik nam daar toen met een glimlach nota van. Omdat het feit dat ik tegenwoordig apotheekhouder ben eigenlijk niets met mijn gezin te maken heeft. Mijn ouders zijn beide ingenieurs. Als kind genoot ik van wiskunde, en ik was geïnteresseerd in natuurwetenschappen en anatomie. Mijn droombaan was een dokter.

Structuurformule, moleculen, reacties

Nadat ik van de middelbare school was afgestudeerd, hield ik nog steeds van medicijnen. Maar de apotheek won de race. Dat had ook met scheikunde te maken. Structuurformules, moleculen, reacties - ik heb het altijd gemakkelijk kunnen vatten. Dat was goed, want aan de Vrije Universiteit in Berlijn, waar ik studeerde, werd veel onderzoek gedaan.

Een onderwerp dat pas tijdens mijn studie aan de orde kwam, was klinische farmacie. Ik zat in een van de eerste seminars en kon een soort stage lopen bij de Charité. We hebben veel geleerd over veiligheid bij medicamenteuze therapie, bijvoorbeeld over bijwerkingen en interacties bij chemotherapie. Dit is waarschijnlijk een van de redenen waarom dit gebied mij tot op de dag van vandaag zo na aan het hart ligt.

De weg naar uw eigen apotheek

Toen ik een paar jaar geleden hier in de apotheek in Bocholt begon te werken, had ik er niet echt aan gedacht om een ​​eigen apotheek te beginnen. Ik was in dienst. Maar ik kreeg al snel veel verantwoordelijkheid - vooral voor de documentatie en de organisatie. Toen de eigenaren ooit met mij begonnen te praten over het onderwerp van een mogelijke overname, wist ik al een beetje wat mij te wachten stond. En had tijd om te beseffen of ik dat wilde.

Het overnemen van een apotheek is tegenwoordig niet zonder risico. Ook financieel. U weet hoeveel apotheken elk jaar sluiten en hoe weinig er weer opengaan. Net als veel andere apothekers volgde ik de ontwikkelingen en beslissingen op het gebied van gezondheidsbeleid. Ik liet dit allemaal door mijn hoofd gaan voordat ik eindelijk de stap naar mijn eigen apotheek zette.

Bespreek intieme zaken door middel van plakjes

Als eigenaar heb ik eigenlijk niet meer slapeloze nachten dan voorheen. Behalve als ik een 24-uurs nooddienst doe. Het gebeurt. Onlangs is een medewerker ziek geworden, dus u kunt het zelf doen.

Ik denk dat de hulpdiensten ter plaatse belangrijk zijn. Laatst was er een kermis in Bocholt, een groot volksfeest voor ons. Midden in de nacht had ik twee consulten over de morning-afterpil. Ook al klinkt het een beetje raar: het is mogelijk om iets intiems door een ruit te bespreken. Meestal zijn er echte noodsituaties, vaak ouders met jonge kinderen die een antibioticum nodig hebben. Het feit dat iemand aan de nachtbalie babyluiers of iets voor broze nagels wil, komt waarschijnlijk vaker voor in de grote stad, maar zelden in Bocholt.

plezier op het werk

Soms zou ik meer tijd willen hebben om klanten te adviseren. In plaats daarvan ben ik vaak in het souterrain. Daar heb ik speciaal een plafondlamp uitgekozen die eruitziet als een dakraam. Mijn bureau staat praktisch "in de open lucht" met een paar wolken. Veel van wat ik hier doe, is documentatie, bijvoorbeeld met verdovende middelen, alles moet precies worden geregistreerd. Maar human resource management is ook belangrijk. We zijn een groot team met drie apothekers, 13 PTA's en PKA's en drie chauffeurs die medicijnen afleveren.

Als apotheekmanager moet ik er ook voor zorgen dat iedereen zijn buurt vindt en plezier heeft op het werk. Een van onze PTA's geeft bijvoorbeeld graag advies over apotheekcosmetica. Een ander is erg toegewijd als het gaat om lastige formuleringen, namelijk het maken van medicijnen. Maar veel op kantoor, dat is wat ik moet doen. Helpt niet.

Apotheker in het functieprofiel

Opleiding: De voorwaarde is een met succes voltooide apotheekdiploma, die meestal vier jaar duurt. Na een volgend jaar praktijkervaring kan de beroepsvergunning als apotheker worden verleend, de zogenaamde Approbation.

Baan: Eind 2017 waren er meer dan 64.000 werkende apothekers in Duitsland. De meesten van hen, ongeveer 51.100, werken in openbare apotheken. Het merendeel is in loondienst, ongeveer 15.200 zijn zelfstandige apothekers.

Zodat ik de apotheek altijd in de gaten kan houden, hangt er voor mijn bureau een monitor die van daaruit beelden doorstuurt. Als ik zie dat daar veel klanten zijn - en dat is in de winter vaak het geval - dan laat ik alles hier achter en ga naar het adviescentrum.

Advies in plaats van een folder

We hebben veel klanten die oncologische behandeling ondergaan als patiënt. We maken ons daarom vaak zorgen over problemen die kunnen ontstaan ​​tijdens of na kankertherapie. Bijwerkingen van chemotherapie bijvoorbeeld. Als het mondslijmvlies ernstig beschadigd is en het slikken moeilijk is of als de huid en nagels speciale zorg nodig hebben. Veel patiënten zijn erg dankbaar om hulp en advies te kunnen geven.

Ook wat betreft palliatieve geneeskunde. Veel mensen denken dat het nu allemaal om de dood en het sterven gaat. Daardoor kan men met palliatieve zorg zoveel kwaliteit van leven verkrijgen. In het ziekenhuis op de palliatieve afdeling mocht ik een paar dagen zitten. Dat maakte veel indruk op mij. Daar wordt op een heel bijzondere manier met de wensen en behoeften van mensen en hun naasten omgegaan. Empathisch en waardig.

Vrijwel beste vrienden

Luister goed en neem de tijd, dat staat bij mij altijd op de voorgrond. Dat levert veel op, ook al gaat het soms alleen om de kleine dingen. Ik denk dat dit ons veel vertrouwen geeft. Op onze teamvergaderingen zeg ik altijd tegen mijn medewerkers: als je een klant hebt die voor je staat, stel je dan voor dat het je beste vriend is. Dan heb je een heel andere basis voor een consult.

Ik ben er nog steeds erg van overtuigd dat ik het juiste beroep heb gekozen. De mensen hebben ons en de apotheken nodig. En waar ze ook wonen. Er is geen vervanging voor persoonlijk contact. Het begint zelfs als het gewoon een kwestie is van het gebruik van een neusspray. Of wist u dat een patiënt met glaucoom voorzichtig moet zijn met het gebruik van een neusspray bij verkoudheid? Deze belangrijke informatie krijg je meestal pas in een persoonlijk gesprek. En niet per se uit de bijsluiter.

Onverhoogd potentieel

Ik weet alleen niet zeker of politici het ook zo zien. Apothekers hebben echt nog veel onbenut potentieel. Bijvoorbeeld als het gaat om advies over de veiligheid van medicamenteuze therapie. Er valt nog veel te verbeteren voor de patiënten. Maar tot dusver is er noch een wettelijk kader, noch een vergoeding voor de adviesdienst. We bieden het onze klanten sowieso aan, en we doen het graag. Maar er moet echt iets veranderen.

Sociaal