Tips tegen frustratie bij lockdown

Minder persoonlijke contacten en op sommige plaatsen ook verminderde bewegingsvrijheid: het kan voor mensen moeilijk zijn om zich aan deze coronamaatregelen te houden. Een psycholoog legt uit wat helpt

Gezien het hoge aantal coronabesmettingen zal het openbare leven in Duitsland verder worden beperkt, onder meer door een kleinere bewegingsradius in pandemische hotspots.

De constant veranderende regels worden echter nog lang niet overal begrepen. Ralph Schliewenz is een gediplomeerd psycholoog en plaatsvervangend voorzitter van de beroepsvereniging van Duitse psychologen. In een interview legt hij uit waarom sommige mensen gefrustreerd raken - en hoe je ermee om kunt gaan.

De maatregelen tegen Corona worden verder aangescherpt, wat bij velen voor frustratie en onbegrip zorgt. Waarom?

Bij het begin van de pandemie in het voorjaar van 2020 was de situatie anders: het was nieuw voor ons allemaal en de bereidheid om ons onder deze omstandigheden te beperken, hield het aantal besmettingen relatief laag. Dit aanvankelijke effect is nu verdwenen.Mensen denken: "De maatregelen zijn al weken aangescherpt, en toch nemen de aantallen toe".

Dat frustreert en laat de hoop op herstel slinken. Het verbod op kennelijk alles wat leuk is, in combinatie met het gevoel zelf geen invloed uit te kunnen oefenen, stelt de nieuwe eisen ter discussie. De houding "Er zal mij niets gebeuren!" ziet er hier niet alleen zorgeloos en egoïstisch uit. Reactiviteit, d.w.z. de innerlijke weerstand tegen inperking van de vrijheid van handelen door verboden, bevordert ook sociaal onverenigbaar gedrag.

Waarom is het voor veel mensen zo moeilijk om contact te beperken?

Ik noem het zo: geluk komt zelden alleen! Wij mensen zijn sociale wezens. Wat we nodig hebben om ons op ons gemak te voelen, zijn banden en relaties. Alles wat het sociale contact beperkt, is in eerste instantie schadelijk voor de psyche. We bevinden ons ook in een uitzonderlijke situatie die nooit eerder voor ons heeft bestaan. En we kunnen er niet over praten zoals we anders zouden doen.

Belangrijk hierbij zijn alternatieven waarmee we met elkaar verbonden kunnen zijn. Dat is waarom het terecht "fysieke afstand nemen" wordt genoemd en niet "sociale afstand nemen". Omdat we sociaal verbonden moeten blijven, of het nu gaat om telefoontjes of gezamenlijke online activiteiten. En zelfs als u het grootste deel van uw tijd in uw thuiskantoor doorbrengt en maar één keer per week naar kantoor gaat: op dit moment zijn de zogenaamde deur-en-scharniergesprekken des te belangrijker.

Hoe kan een psychologisch effectieve houding er hier uitzien?

Hier kan het helpen om de crisis als een kans te zien en het goede voorbeeld te geven. Het is belangrijk om jezelf als effectief te ervaren. Niets is zo motiverend dan succes! Het is net als sporten in de vroege ochtend. Eerst moet je jezelf overwinnen, maar dan denk je altijd: het is goed dat ik dat gedaan heb. Ik kan hulp of feedback krijgen. Dit kan zelfs door je eigen oma worden gedaan, die mij een teken geeft: het is oké als je voor de eerste keer wegblijft.

We moeten ook leren onszelf te belonen. Een gedachte hier zou kunnen zijn: ik ben dankbaar dat ik en mijn dierbaren vandaag weer gezond wakker zijn geworden. Of: ik ben erin geslaagd mijn gekoesterde maar ongezonde gewoontes te veranderen ten gunste van een duurzamere manier van leven.