Drakenfruit: dat is in het roze exotisch

De roze exoten zijn mooi om te zien en hebben een fris, vaak licht waterig aroma. Als je drakenfruit in grote hoeveelheden eet, kan dit een laxerend effect hebben

De drakenvrucht is rijp als hij roze oplicht en plaats maakt voor lichte druk

© Fotolia / schakers

Ingrediënten van het drakenfruit

Drakenvruchten bestaan ​​voor ongeveer 90 procent uit water en bevatten daarom relatief weinig calorieën. Ze bevatten ijzer, calcium en fosfor. IJzer is belangrijk voor de bloedvorming, calcium en fosfor voor botten en tanden. De exotische soorten bevatten ook vitamine E en C. Vitamine C speelt een rol bij de ontwikkeling van bindweefsel. Als je veel drakenfruit eet, kan dit een laxerend effect hebben.

Oorsprong en plantkunde van de drakenvrucht

Aangenomen wordt dat de bakermat van de drakenvrucht in het zuiden van Mexico ligt. Tegenwoordig groeit het in alle tropische klimaten. De drakenvrucht wordt voornamelijk in Azië verbouwd. Teeltlanden zijn bijvoorbeeld Nicaragua, Israël, Vietnam en andere Aziatische landen.

De drakenvrucht of pitahaya behoort tot de cactusfamilie. Het is de vrucht van een klimmende cactus die zich met zijn klevende wortels vastklampt aan ondersteunende planten of metselwerk. De spruiten hebben geen scherpe doorns.

Het soort Hylocereus undatus, waartoe de drakenvrucht behoort, draagt ​​bloemen van juni tot september, die zich aan de uiteinden van de spruiten bevinden. De bloemen behoren tot de grootste ter wereld: ze zijn tot 30 centimeter lang en tot 25 centimeter in diameter. Het bijzondere aan hen: de bloemen gaan maar één nacht open, daarna verspreiden ze een betoverende geur die doet denken aan jasmijn.

De vruchten groeien uit de bloemen: ze zijn tien tot vijftien centimeter lang, wegen tot 500 gram en hebben de vorm van een rugbybal. De huid is roze tot rood en schilferig. Het witte of rode, niet-vezelige vruchtvlees wordt doorkruist met veel kleine, zwarte zaden. Het smaakt zoet en tropisch fris en doet denken aan het aroma van aardbeien, kiwi's en bananen. Naast de roze drakenvrucht zijn er ook pitahaya's met gele schil en wit vruchtvlees.

Seizoen en opslag van de drakenfruit

Het is moeilijk om volledig aromatisch drakenfruit te kopen omdat ze na de oogst slechts korte tijd vers blijven. Door de lange transportroutes worden de rijpende vruchten meestal onrijp geoogst. De drakenvrucht is rijp als hij roze oplicht en plaats maakt voor lichte druk. De schaal kan eenvoudig worden verwijderd. Pitahaya's mogen niet van tevoren worden gegeten, omdat ze waterig smaken. Drakenvruchten worden op elk moment van het jaar in kleine hoeveelheden aangeboden.

Drakenfruit kun je het beste op kamertemperatuur bewaren. Belangrijk: bewaar hem rechtop, d.w.z. draai hem ondersteboven of hang hem zelfs op. Anders krijgt u gemakkelijk drukplekken. Pitahaya's kreuken snel in droge lucht. Als je de vrucht met zijn exotische uitstraling als decoratie wilt gebruiken, moet je hem meerdere keren per dag bevochtigen.

Tips voor voorbereiding

Geniet van het drakenfruit rauw. Halveer het fruit en schep het vruchtvlees eruit. Het drakenfruit is erg verfrissend als het wordt afgekoeld. De buitenste schil mag niet gegeten worden, het is oneetbaar. Je kunt ook de uiteinden van de drakenvrucht afsnijden en de schil eraf halen, dan het vruchtvlees in blokjes snijden en toevoegen aan fruitsalades.

Voedingswaarde tabel: dassenfruit (per 100 gram)

energie

kcal

50

dik

totaal (g)

0,7

koolhydraten

totaal (g)

10,5

Mineralen (mg)

Natrium (Na)

12

Kalium (K)

222

Calcium (Ca)

7

Fosfaat (P)

14

IJzer (Fe)

1,66

Vitaminen

Vitamine C (mg)

7

Bron:

Levin HG: Exotics and Citus Fruits, 4e editie, aid infodienst Nutrition, Agriculture, Consumer Protection e.V. 2014